Het verhaal van het Hollywood Tower Hotel: de nacht waarin vijf mensen verdwenen

De attractie draait om een fictieve plek: het Hollywood Tower Hotel, een luxehotel hoog in de heuvels van Hollywood. Eind jaren 1930 is het het adres van de filmsterren, een symbool van de glamour van die tijd. Verteller Rod Serling stelt het voor als een ster op zich in het landschap van Hollywood.

Alles verandert op de avond van Halloween, 31 oktober 1939. Boven Hollywood breekt een hevig onweer los. De bliksem slaat in de toren in. Op dat moment zitten vijf mensen in een lift van het hotel, op weg naar een feest in de Tip Top Club, de privéclub boven in de toren. De bliksem laat hen verdwijnen, samen met een deel van het gebouw. Ze zijn nooit meer gezien.

Het verhaal koppelt die verdwijning aan de televisieserie The Twilight Zone, bedacht door Rod Serling. De bliksem heeft niet alleen verwoest: hij heeft de lift en zijn inzittenden naar een andere dimensie gebracht. Daar draait de hele attractie om. Je bent niet zomaar een bezoeker van een spookhotel: je stapt in je eigen aflevering van de serie.

Om het drama te begrijpen, moet je je eerst de plek voorstellen zoals die vóór de ramp was. Het Hollywood Tower Hotel bestaat niet in werkelijkheid, het is een creatie van Disney. In de fictie is het een van de bekendste hotels van Hollywood: je komt er acteurs, zangers en producenten tegen. De high society van de filmwereld ontmoet elkaar er, en het hotel verzorgt elk detail om zijn prestige hoog te houden.

Dat is belangrijk voor wat volgt: hoe schitterender het hotel vóór het onweer was, hoe opvallender het verval nu is. Het contrast tussen de gouden jaren en de ruïne geeft het verhaal zijn kracht.

Toen de bliksem insloeg, zaten er vijf mensen in de lift. Het officiële achtergrondverhaal geeft elk van hen een naam en een precieze rol. Dit zijn ze.

Deze vijf personages vormen de kern van het verhaal. Door hen ging het hotel dicht en nooit meer open. Als jij op jouw beurt in de lift stapt, maak je hun tocht opnieuw, bijna een eeuw na hun verdwijning.

Het meisje dat je in de wereld van de attractie ziet, heet Sally Shine. In de fictie is ze een kindster uit de filmwereld, een van de vijf mensen die op 31 oktober 1939 verdwenen. Op de avond van het onweer reisde ze met haar gouvernante, Emeline Partridge.

Sally Shine is de bekendste figuur uit het verhaal. Zij staat centraal in de versie van 2019 in Disneyland Paris: de drie nieuwe scenario’s van de attractie draaien om dit meisje, dat vastzit in de andere dimensie. Zie je een spookmeisje dat met Tower of Terror te maken heeft? Dan is zij het.

The Twilight Zone, in Frankrijk uitgezonden als de vierde dimensie, is een anthologieserie voor televisie die Rod Serling eind jaren 1950 bedacht. Elke aflevering vertelt een vreemd verhaal waarin de werkelijkheid omslaat in het onverklaarbare. De serie is een referentie gebleven in het fantastische genre.

In de attractie is het die wereld die de vijf verdwenen mensen opslokt. De bliksem heeft de passagiers van de lift niet gedood: hij heeft ze naar die parallelle dimensie gebracht, buiten de tijd. Daarom begeleidt de stem van Rod Serling ook de bezoeker. Hij speelt dezelfde rol als in de serie: de verteller die je over de drempel naar het vreemde helpt.

Even over de woorden: in het Frans heet de serie de vierde dimensie, maar het achtergrondverhaal van de attractie spreekt over een vijfde dimensie. Beide verwijzen naar hetzelfde idee: een overgang naar een andere plek waar de gewone wetten niet meer gelden.

Rod Serling is de bedenker en verteller van The Twilight Zone. Met zijn diepe, rustige stem opende hij elke aflevering van de serie. In de attractie is hij het die je verwelkomt en uitlegt wat er in dit hotel is gebeurd.

Serling overleed in 1975, lang voordat de attractie bestond. Om hem toch te laten verschijnen, gebruikte Disney archiefbeelden uit de serie (uit de aflevering It’s a Good Life). De nieuwe teksten werden ingesproken door een stemimitator, Mark Silverman, die gekozen en goedgekeurd werd door Serlings weduwe, Carol Serling. In Disneyland Paris bestaat de vertelling ook in een Franse versie.

Die zorg verklaart waarom de attractie aanvoelt als een directe voortzetting van de wereld van Serling, en niet als een imitatie.

Tot zover het verhaal. Nu naar wat er achter de schermen gebeurde, dus het ontwerp van de attractie door Disney. Tower of Terror opende in Disneyland Paris op 22 december 2007, in het tweede park (toen Walt Disney Studios). De attractie werd het pronkstuk van dat park, gebouwd op een terrein dat bij gebrek aan budget lang leeg had gelegen.

Het project heeft een lange geschiedenis. De toren was al vroeg voor Parijs bedacht, tegelijk met de Japanse versie. Maar door de financiële problemen van het resort liep de bouw jarenlang vertraging op.

Het gevolg: dezelfde attractie opende uiteindelijk eerst in Californië (Disney California Adventure, in 2004) en drie jaar later in Parijs. Toen ze er eindelijk stond, veranderde ze meteen het silhouet van het park.

De attractie is bedacht door de Imagineers van Disney, de ontwerpers die de attracties van de groep maken. Ze wilden dicht bij de geest van de serie blijven. Daarom zouden ze elke aflevering van The Twilight Zone minstens twee keer hebben bekeken voordat ze de decors tekenden. Die grondige voorbereiding verklaart het aantal knipogen in de wachtrij en de lobby.

Ook de architectuur is doordacht: de toren heeft een stijl die Pueblo Deco heet en doet denken aan Zuid-Californië in de gouden jaren van Hollywood.

De Parijse versie is van beton gebouwd (en niet van staal zoals in de Verenigde Staten) om aan de Franse bouwnormen te voldoen. Met een hoogte van ongeveer 55 meter is ze een van de hoogste bouwwerken van het resort, al van ver te zien zodra je het park nadert.

De vernieuwing van 2019 werd geleid door Tom Fitzgerald, een van de creatief directeuren van het eerste uur bij Walt Disney Imagineering, die al vanaf het begin bij de Tower of Terror-saga betrokken was.

Een detail dat vaak over het hoofd wordt gezien: het gevoel van vallen is geen gewone vrije val. Motoren trekken de lift sneller dan de zwaartekracht naar beneden, waardoor je het gevoel hebt harder te vallen dan normaal. Met dat systeem kunnen de sequenties ook variëren.

De attractie heeft drie liftschachten, met twee liftcabines per schacht, dus zes voertuigen in totaal. Het omhooggaan en vallen wordt geregeld door een programma dat de sequenties combineert. Van rit tot rit veranderen de volgorde en de hoogte van de vallen. Daarom lijken twee ritten nooit helemaal op elkaar.

Sinds de opening heeft de Parijse versie in 2019 een grote verandering doorgemaakt. Dit zijn de belangrijkste stappen achter de schermen.

De vernieuwing van 2019, met de naam A New Dimension of Chills, voegde drie verschillende verhalen toe. Per rit speelt de lift een van die verhalen af, wat verandert wat je ziet en voelt. Alle verhalen draaien om Sally Shine, het verdwenen meisje.

Sinds die nacht in 1939 is het hotel nooit meer opengegaan. Alles is blijven staan, alsof de gasten net halsoverkop vertrokken zijn. Dit deel van het verhaal lees je zo af aan het decor, zonder woorden. Neem de tijd om rond te kijken, want daar zit het achtergrondverhaal verstopt.

Al die details zeggen hetzelfde: die avond stond het leven in het hotel plotseling stil. Niemand dronk zijn thee op, niemand pakte zijn spullen. Om dat verlaten gevoel geloofwaardig te maken, komt een deel van het meubilair (lampen, telefoons, antiek) van Europese rommelmarkten. Het stof, de patina en de spinnenwebben zijn met de hand aangebracht door gespecialiseerde kunstenaars.

De wachtrij en de bibliotheek van het hotel staan vol verwijzingen naar afleveringen van The Twilight Zone. Het zijn knipogen voor fans van de serie, verstopt in de rekwisieten en de meubels. Dit zijn de bekendste in de wereld van de attractie.

Let op: deze verwijzingen horen bij de Tower of Terror-saga en verschillen per park. Wil je weten welke er in Parijs te zien zijn? Dan kun je het beste zelf goed rondkijken als je er bent.

Dit zijn niet de enige geheimen die je in het park kunt ontdekken. Voor de Hidden Mickeys (de Mickeysilhouetten die overal verstopt zitten) verwijs ik je naar de Hidden Mickeys, en voor de andere curiositeiten die je tijdens je bezoek kunt spotten naar de geheimen van Disneyland Paris.

Het achtergrondverhaal blijft dat van 1939, maar sinds de vernieuwing van 2019 heeft de versie van Disneyland Paris een eigen identiteit. In alle drie de scenario’s speelt Sally Shine, het verdwenen meisje, de hoofdrol: zij spookt door de lift, wat de band met het oorspronkelijke verhaal versterkt.

Goed om te weten: er bestaat nog een andere versie van de attractie, in Japan (Tokyo DisneySea), met een heel ander verhaal, zonder de vijf verdwenen mensen en zonder Rod Serling. Kom je dat verhaal online tegen? Dan is het niet dat van Parijs.

Interesseert de geschiedenis van de attracties je? Lees dan het verhaal van het park en de andere achtergrondverhalen in de geschiedenis van Disneyland Paris. Andere attracties hebben ook hun eigen legende: de geschiedenis van Pirates of the Caribbean en de saga van Thunder Mesa.